บทนำ
เธอคือสาวใช้คนสนิทของภรรยาชีกห์การิม แค่แหงนหน้าขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาของเขา เธอยังไม่กล้า
แล้วจะให้เธอยืนเปลื้องผ้าต่อหน้าเขาเนี่ยนะ?!
บท 1
ริมฝีปากบางละเมียดดื่มกาแฟผสมนมรสชาติกลมกล่อมละมุนลิ้นสูดกลิ่นความหอมกรุ่นแล้วหวนรำลึกถึงงานพาร์ทไทม์ที่ร้านกาแฟในใจกลางกรุงเทพมหานคร เป็นงานที่ค่อนข้างจะหนักสำหรับนักศึกษาภาคปกติชั้นปีสองที่ต้องคอยส่งรายงานให้ครบและยังต้องรีบเข้างานให้ทันเวลาในชุดนักศึกษาถอดเข็มกลัดตรามหาวิทยาลัยส่วนเสื้อกันเปื้อนสำหรับสวมในร้านเธอพกไว้ในกระเป๋าสะพายไปทุกวันเพื่อความสะดวก ภาพที่เพื่อนๆเห็นจนชินตาคือการที่นักศึกษาใบหน้าสวยจิ้มลิ้ม ผิวขาวเนียนผ่องร่างเพรียวผอมมองเผินๆเหมือนลูกผู้ดีมีชาติตระกูลเดินแกมวิ่งออกจากคลาสเรียนก่อนใครเพื่อนพร้อมดึงทึ้งเสื้อกันเปื้อนปักโลโก้ร้านกาแฟออกมาสลัดพลางสวมคล้องคอและก้าวฝีเท้าลงจากตึกคณะอย่างว่องไว เธอใช้ผ้ากันเปื้อนคลุมหัววิ่งฝ่าแดดไปอีกกว่าร้อยเมตรหยุดยืนข้างถนนมองซ้ายขวาก่อนข้ามทางม้าลายไปทำงานในร้านกาแฟที่อยู่อีกฟาก
คอฟฟี่ การ์เด้นท์ คือชื่อร้านที่เธอทำงานอยู่ ลักษณะภายในร้านจะตกแต่งสไตล์นอร์ดิกเปิดเพลย์ลิสดนตรีเปียโนคลอเบาๆให้ความรู้สึกสบายใจสำหรับลูกค้า แม้แต่พนักงานอย่างเธอเองก็พลอยรู้สึกอย่างนั้นทุกครั้ง
เนื่องด้วยสภาพอากาศกลางกรุงตอนบ่ายแก่ๆ ที่มีเพียงฤดูร้อนน้อย ร้อนมาก และร้อนสุดๆ
หลังจากนักศึกษาสาวข้ามถนนปาดหงื่อแล้วตรงดิ่งเข้าไปผลักประตูกระจกใสผิวเนื้อสัมผัสกับความเย็นฉ่ำในร้านราวกับอยู่คนละโลก
เปรียบง่ายๆให้เห็นภาพ ที่นี่เป็นเหมือนโอเอซิสท่ามกลางทะเลทราย
ผู้คนหลากหลายทั้งวัยทำงาน นักศึกษาต่างก็หลั่งไหลเข้ามาตลอด
“นี่จ๊ะ สำหรับเธอ”
เธอรับเอาลาเต้ร้อนด้านบนชั้นฟองนุ่มทำลวดลายใบไม้จากคุณชวนฝันผู้เป็นเจ้าของร้านยื่นให้
หญิงสาวโค้งศีรษะลงจนผมยาวประไหล่เลื่อนลงปิดกรอบหน้า
“ขอบคุณค่ะ”
เธอเอ่ยขอบคุณทุกครั้งก่อนเดินปลีกตัวออกไปยืนทอดอารมณ์ตรงมุมร้านมองดูสวนสีเขียวผนังเป็นต้นไทรเกาหลีพื้นหญ้าโล่งเตียนทำให้ชุดโต๊ะอัลลอยด์สีขาวประมาณสี่ชุดที่ตั้งเอาไว้รองรับลูกค้าดูโดดเด่นออกมา
หญิงสาวมองดูนาฬิกาบนฝาผนังสีขาวเข็มนาทีเตือนว่าเธอเหลือเวลาดื่มเพียงสามนาที
“ฟู่ว”
ว่าแล้วก็รีบเป่าความร้อนออกก่อนจิบอีกครั้ง
การเรียนไป ทำงานไปในสายตาเพื่อนๆอาจมองว่ามันหนัก
แต่สำหรับคนที่มาจากพื้นฐานครอบครัวค่อนข้างยากจนแล้วก็ต้องขยันกว่าคนอื่นเป็นเท่าตัวถึงจะเรียนต่อในระดับมหา’ลัยได้
การได้ดื่มกาแฟฟรีทุกวันกับค่าตอบแทนวันละสี่ร้อยที่ได้รับท่ามกลางเศรษฐกิจที่ย่ำแย่ก็ถือเป็นความโชคดีสุดๆสำหรับเธอ มันกลายเป็นกิจวัตรที่เธอชื่นชอบไปปริยาย เธอมีความสุขกับงานมากเสียกว่าการออกไปเที่ยวกับเพื่อนที่คณะเสียอีก
…เธอไม่ได้ดื่มด่ำความสงบสุขแบบนี้มานานเท่าไหร่แล้วนะ เท่าที่จำได้
ความสงบสุขในชีวิตเธอสิ้นสุดลงช่วงกลางฤดูร้อนปีที่แล้วกับการตัดสินใจครั้งใหญ่
นั่นคือการหยุดพักการเรียนเอาไว้แล้วจรดปลายปากกาเซ็นพันธะสัญญาบางอย่าง
“นูรีนจ๊ะ มีคนมาขอพบเธอน่ะ”
เสียงเรียกจากคุณชวนฝันเจ้าของร้าน
กับการมาของคุณหมอคนสวยวัยสามสิบปีเศษท่านหนึ่งผู้เปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล
“นูรีน!”
ป้าอัมนีสาวใช้วัยห้าสิบร่างท้วมใหญ่ตะคอกเรียกเธอจากด้านหลัง
เธอกรอกตารับฟังแต่ยังนิ่งเฉย ขอดื่มด่ำกาแฟอึกสุดท้ายก่อนหันกลับไปเผชิญหน้า แต่ทว่า
“หูหนวกรึไง!”
เสียงแหบแหลมตะคอกใกล้ใบหูจนเธอสะดุ้ง
“ค่ะ รู้แล้วค่ะ”
เธอรีบวางแก้วกาแฟหันไปยืนกุมมือรับฟังคำสั่งจากป้าอัมนีที่ยืนเท้าสะเอวทำหน้ายักษ์ใส่
“รู้หรือ ฉันบอกอะไร? ไหนพูดซิ??” เธอลองเชิงถามหญิงสาวที่เอาแต่ยืนเหม่อริมหน้าต่างพลางจิบกาแฟชมสวนราวกับเป็นเจ้าของบ้านอย่างนั้นคงจะไปได้ยินอะไรหรอก
“เอ่อ ก็ป้าบอกว่านายหญิงขอพบไงจ๊ะ”
“เออ แล้วไป”
เธอยิ้มแฉ่งทำใจดีสู้เสือเข้าไว้ แต่ก่อนที่ป้าอัมนีจะเดินจากไปไม่วายลากหางตามองเธออย่างมีอคติ
“เห้อ”
หญิงสาวพ่นลมหายใจออกมาอย่างระอา แววตาคู่หวานเจือเศร้าทอดมองสนามหญ้าเขียวขจีด้านนอกอย่างโหยหาก่อนเดินคอตกตามป้าอัมนีไปราวกับร่างไร้วิญญาณ
ร่างบางในชุดฮิญาบเยื้องย่างพ้นผ่านธรณีประตูทรงโค้งสีน้ำตาลทองสไตล์อาหรับหรูหรา กลิ่นกำยานหอมลอยมาเตะจมูกก่อนจะพบกับนายหญิง
“มาทางนี้สินูรีน”
เสียงหวานใสเย็นเอื่อยให้ความรู้สึกปลอดภัยกว่าเสียงร้องคะตอกของป้าอัมนีเป็นไหนๆ
“ค่ะ นายหญิง”
ร่างบางยอบตัวลงนั่งกับพื้นเอื้อมมือไปบีบนวดเท้าของคุณซูซานที่กำลังแช่น้ำอุ่นและมีกลีบดอกกุหลาบลอยอยู่
“อ๊ะ ไม่ต้องจ๊ะ บอกหลายครั้งแล้วไม่รู้จักจำ” เธอเอ็ดหญิงสาวเสียงเบาทว่าแววตายังมองอย่างเอ็นดูเสมอ
“ไม่เป็นไรค่ะ นูรีนอยากนวดให้คุณจริงๆ” นูรีนคอยปรนนิบัติให้อย่างอ่อนโยน
“เห้อ ผ่านมาเป็นปีแล้วยังไม่มีอะไรคืบหน้า” เธอเปรยด้วยน้ำเสียงอ่อนล้า ทำเอาคนฟังอย่างเธอรู้สึกผิด
อะไรคืบหน้าที่ว่านั้น คือการพยายามทำให้สามีของนายหญิงยอมร่วมหลับนอนกับเธอ
ใช่ มันคือเรื่องน่าอายในพันธะสัญญาที่เธอไม่อาจบอกใครได้
แต่หากใครได้รู้ว่าค่าตอบแทนกว่าครึ่งล้าน เธอมั่นใจว่าเสียงคงแตกเป็นสองฝั่งแน่นอน
เธอยอมมาอยู่ที่นี่เพราะเงินจำนวนห้าล้าน กับการเป็นนางบำเรอให้สามีคุณซูซานซึ่งไม่อาจมอบความสุขให้ได้เพราะกำลังป่วยด้วยโรคร้ายที่รักษาไม่หาย
“วันนี้เพื่อนชีกห์การิมมาที่บ้าน เธอเตรียมเครื่องดื่มและเตรียมตัวเตรียมใจไว้นะ”
“คะ?” เธออุทานเป็นคำถามพร้อมแหงนหน้าขึ้นมองคุณซูซาน
“ใช่แล้วจ้ะ คืนนี้เธอต้องนอนกับเค้าให้ได้”
นายหญิงเอ่ยอย่างตั้งมั่น ในขณะที่เธอนั้นกังวลเหลือเกิน
บทล่าสุด
#146 บทที่ 146 ตอนจบ
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#145 บทที่ 145 “แสดงว่าคุณไม่ได้รักฉันแล้ว?”
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#144 บทที่ 144 อารมณ์ชั่ววูบ
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#143 บทที่ 143 การิม
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#142 บทที่ 142 ค่ำคืนแห่งความจริง
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#141 บทที่ 141 NC“ตรงนี้ใช่ไหมที่ร้อน”
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#140 บทที่ 140 ชุดนอนไม่ได้นอน
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#139 บทที่ 139 จูบ
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#138 บทที่ 138 “ไม่ต้องกลัวนะคะ แค่จูบ ยังไม่ได้สอดใส่เหมือนคุณ”
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#137 บทที่ 137 "..กะหรี่ไฮโซ!”
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026
คุณอาจชอบ 😍
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
สมรสแสร้งสมรัก:เจ้าสาวตัวแทน
ครั้งนี้... หากตฤณอยากได้เธอกลับคืน เขาจะต้องพิสูจน์ว่าเธอไม่ใช่ตัวแทนของใคร ไม่ใช่เงาของผู้หญิงคนอื่น แต่คือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาเลือกด้วยหัวใจ... และจะเลือกทุกวันตลอดชีวิต
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
ล็อคหัวใจยัยช่างยนต์
รามจึงดึงเอวามาเป็นช่างประจำตัวเพื่อชดใช้ความผิด แต่ยิ่งอยู่ใกล้ เขากลับยิ่งตกหลุมรักผู้หญิงที่ไม่เคยยอมก้มหัวให้เขา ขณะที่เอวาค้นพบว่าความลับในสนามแข่งอาจเกี่ยวพันกับอดีตของพ่อ และครอบครัวของชายที่เธอเกลียดที่สุด
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง













